Xiaomi 18 Pro Max – recenzja i test. Czy warto kupić?

Przetestowałem chińską wersję Xiaomi 18 Pro Max wyposażoną w 16 GB RAM i 512 GB pamięci wewnętrznej. Telefon kupiłem w TradingShenzhen za około 5600 zł. Po dłuższym użytkowaniu mam sporo powodów do pochwał, ale również kilka poważnych zastrzeżeń. Szczególnie do wyświetlacza Private Display i sposobu przetwarzania zdjęć przez sztuczną inteligencję. W tej recenzji przedstawiam rzeczywiste wrażenia, wyniki testów i moją opinię.

Niebieskie plecki mają charakterystyczne, mieniące się wykończenie, które wyróżnia telefon na tle wielu konkurentów. Dostępne są również bardziej stonowane warianty kolorystyczne. Obudowa ma około 163 × 77 × 8,5 mm, a smartfon waży około 240 gramów. Nie jest to więc kompaktowe urządzenie. Duży ekran i rozbudowana wyspa aparatów przekładają się na spore gabaryty, które wyraźnie czuć podczas korzystania z telefonu jedną ręką. W zestawie z zakupioną przeze mnie chińską wersją znalazła się ładowarka o mocy 100 W.

To panel AMOLED o przekątnej 2,9 cala, rozdzielczości 976 × 596 pikseli i odświeżaniu 120 Hz. Wygląda efektownie i pozwala wyświetlać różne informacje bez konieczności obracania telefonu. W moim egzemplarzu udało się skonfigurować powiadomienia z Messengera i Instagrama, choć wymagało to dodatkowych działań. Zabrakło mi natomiast wygodnego sterowania Spotify z poziomu tylnego wyświetlacza. Sam pomysł oceniam pozytywnie, ale mam wrażenie, że Xiaomi nie wykorzystało jeszcze pełnego potencjału tego rozwiązania.

Panel AMOLED ma przekątną 6,9 cala, rozdzielczość 1208 × 2624 piksele i odświeżanie 60 lub 120 Hz. Deklarowana jasność szczytowa wynosi 4000 nitów. Podczas patrzenia na wprost ekran prezentuje się bardzo dobrze: obraz jest szczegółowy, płynny i atrakcyjny wizualnie. Problem pojawia się przy zmianie kąta patrzenia. W moim egzemplarzu kolory wyraźnie przechodzą w niebieskawy odcień. Wiążę to z zastosowanym rozwiązaniem Private Display. W telefonie tej klasy oczekiwałem stabilniejszego odwzorowania kolorów. Dla mnie nie jest to drobiazg, który można po prostu zignorować.

Telefon wykorzystuje procesor Snapdragon 8 Elite Extreme Gen 6, który w moim materiale określiłem jako układ wykonany w procesie technologicznym 2 nm. Testowana konfiguracja oferuje 16 GB pamięci LPDDR5X oraz 512 GB pamięci UFS 4.1. W AnTuTu uzyskałem około 4,5 miliona punktów. Geekbench 7 pokazał 3122 punkty w teście jednego rdzenia, 9855 punktów w teście wielordzeniowym oraz 22 966 punktów w teście GPU. W codziennym użytkowaniu telefon działa błyskawicznie. Aplikacje uruchamiają się szybko, a przełączanie pomiędzy nimi jest bardzo płynne. Nie oznacza to jednak, że procesor utrzymuje maksymalną wydajność przez cały czas.

W moim teście smartfon pracował ponad 31 godzin przy intensywnym użytkowaniu. Przy spokojniejszym korzystaniu czas pracy zbliżał się do 48 godzin, czyli praktycznie dwóch dni bez konieczności sięgania po ładowarkę. To bardzo dobry wynik, szczególnie w urządzeniu wyposażonym w duży ekran i wydajny procesor. Xiaomi obsługuje ładowanie przewodowe o mocy 100 W oraz bezprzewodowe 50 W. Pełne naładowanie akumulatora zajmowało mi około godziny. W praktyce połączenie dużej pojemności i szybkiego ładowania zapewnia naprawdę wysoki komfort użytkowania.

Główny aparat wykorzystuje sensor SmartSens SCC90XS, znany również jako LightHunter 960, o wielkości 1/1,28 cala, przysłonie f/1.7 i optycznej stabilizacji obrazu. Teleobiektyw wyposażono w sensor Samsung ISOCELL HP5 o rozdzielczości 200 MP, wielkości 1/1,56 cala i przysłonie f/2.0. Trzecia jednostka to aparat ultraszerokokątny 50 MP z matrycą OmniVision OV51D i kątem widzenia 102 stopni. Same parametry robią wrażenie, ale w fotografii mobilnej ogromne znaczenie ma również oprogramowanie. I właśnie tutaj Xiaomi nie zawsze spełnia moje oczekiwania.

Smartfon obsługuje także Dolby Vision, a przednia kamera pozwala nagrywać w rozdzielczości 4K przy 60 klatkach na sekundę. To zestaw parametrów, który może zainteresować osoby tworzące materiały do mediów społecznościowych, vlogi i filmy w zwolnionym tempie. Same tryby nagrywania nie przesądzają jednak o jakości materiału – ważne są również stabilizacja, ekspozycja i sposób przetwarzania obrazu.

Jakość dźwięku wyraźnie się poprawiła. Oglądanie filmów i słuchanie muzyki bez słuchawek stało się naprawdę przyjemne. To jeden z tych elementów telefonu, których nie da się dobrze ocenić wyłącznie na podstawie tabeli specyfikacji. W moim odczuciu głośniki należą do największych zalet tego modelu.

W moim egzemplarzu działały usługi Google oraz aplikacje bankowe. Telefon obsługuje LTE B20, Wi-Fi 7 i Bluetooth 6. Nie wszystko jest jednak idealne. Część interfejsu nie została przetłumaczona na język polski, a w testowanej chińskiej wersji zabrakło Android Auto i eSIM. Dla jednych użytkowników będą to drobne niedogodności, ale dla innych mogą całkowicie przekreślić zakup. Dlatego przed sprowadzeniem telefonu z Chin warto dokładnie sprawdzić funkcje, z których korzystamy na co dzień.

Za testowaną wersję 16/512 GB zapłaciłem około 5600 zł. W tej cenie otrzymujemy imponującą baterię, wysoką wydajność, szybkie ładowanie, dobre głośniki i rozbudowany zestaw aparatów. Z drugiej strony trzeba zaakceptować kompromisy dotyczące ekranu, przetwarzania zdjęć oraz ograniczeń chińskiej wersji systemu. Jeżeli priorytetem jest dla Ciebie czas pracy i szybkość działania, Xiaomi 18 Pro Max może być bardzo dobrym wyborem. Jeśli bardziej cenisz naturalność fotografii i stabilne odwzorowanie kolorów, warto porównać go z konkurencją.