Xiaomi 17 Ultra – recenzja i test aparatu Leica 200 MP

Xiaomi 17 Ultra łączy procesor Snapdragon 8 Elite Gen 5, ekran o przekątnej 6,9 cala, akumulator 6800 mAh i zaawansowany system aparatów Leica. Największą atrakcją jest 1-calowy aparat główny oraz teleobiektyw 200 MP oferujący rzeczywistą zmianę ogniskowej w zakresie 75–100 mm. Przetestowałem wersję z 16 GB RAM i 512 GB pamięci wewnętrznej. Sprawdziłem wydajność, temperatury, czas pracy na baterii i przede wszystkim możliwości fotograficzne. Nie wszystko przebiegło idealnie, ale już teraz mogę zdradzić, że jest to jeden z tych telefonów, z którymi naprawdę trudno mi się rozstać.

Wymiary urządzenia wynoszą 77,6 × 162,9 × 8,3 mm, a masa to około 223 gramy. W konstrukcji zastosowano aluminium i tytan. Ekran o przekątnej 6,9 cala zajmuje około 92% przedniego panelu. Bardzo cenię brak zakrzywionych krawędzi wyświetlacza, dzięki czemu korzystanie z telefonu jest wygodne i nie muszę martwić się przypadkowymi dotknięciami przy brzegach. Podobnie jak w większości współczesnych flagowców fotograficznych, duża wyspa aparatów powoduje, że telefon położony na stole delikatnie się kołysze. Problem można ograniczyć, zakładając etui dołączone do zestawu. Dostępne są różne warianty kolorystyczne, a szczególnie spodobała mi się zielona wersja z brokatowym wykończeniem.

Ekran oferuje wybór częstotliwości odświeżania pomiędzy 60 a 120 Hz. Producent deklaruje wysoką jasność przekraczającą 3500 nitów oraz szereg certyfikatów związanych z jakością obrazu. W praktyce wyświetlacz prezentuje się znakomicie. Obraz jest niezwykle ostry, kolory przyjemne dla oka, a przeglądanie zdjęć i oglądanie filmów sprawia ogromną przyjemność. Szczególnie doceniam płaską konstrukcję panelu i cienkie ramki. To jeden z tych ekranów, które robią świetne wrażenie nie tylko w specyfikacji, ale przede wszystkim podczas codziennego użytkowania.

Już sama specyfikacja zapowiada bardzo wysoką wydajność, ale potwierdzają ją również moje testy. Xiaomi 17 Ultra osiągnął ponad 3,7 miliona punktów w AnTuTu. W Geekbench 6 uzyskałem ponad 3500 punktów w teście jednego rdzenia oraz ponad 9700 punktów w teście wielordzeniowym. W codziennym użytkowaniu telefon działa znakomicie. Gry, media społecznościowe, przeglądanie internetu i oglądanie filmów nie stanowią dla niego żadnego problemu. Interfejs jest płynny, a aplikacje reagują bardzo szybko. To dokładnie taki poziom działania, jakiego oczekuję od współczesnego flagowca.

Mniejsza pojemność baterii może początkowo rozczarowywać, szczególnie w smartfonie z dopiskiem Ultra. Na szczęście optymalizacja zużycia energii stoi na bardzo dobrym poziomie. W moim codziennym użytkowaniu po ładowarkę sięgałem mniej więcej raz na niecałe dwa dni. Biorąc pod uwagę duży ekran o wysokiej rozdzielczości oraz bardzo wydajny procesor, uważam to za dobry rezultat. Nie podaję konkretnego czasu ładowania ani mocy ładowarki, ponieważ nie znalazły się one w moich notatkach z testu.

System fotograficzny składa się z aparatu ultraszerokokątnego o ekwiwalencie 14 mm, aparatu głównego Leica 23 mm oraz teleobiektywu Leica 200 MP pracującego w zakresie 75–100 mm. Taki zestaw pozwala fotografować krajobrazy, architekturę, portrety, sceny uliczne i odległe obiekty. Producent zastosował ulepszenia w optyce oraz przetwarzaniu obrazu, które mają poprawiać jakość zdjęć nocnych, ograniczać niepożądane odbicia światła i zapewniać bardziej spójną kolorystykę. W praktyce aparaty zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Zdjęcia są świetne, a problemy, które dostrzegałem w poprzedniku, zostały w dużej mierze wyeliminowane.

W pewnym momencie zauważyłem potężne artefakty obrazu podczas fotografowania z powiększeniem 8,6×, odpowiadającym ogniskowej około 200 mm. Efekt był na tyle niepokojący, że przez chwilę podejrzewałem fizyczne uszkodzenie aparatu. Na szczęście okazało się, że problem był związany z oprogramowaniem. Po ponownej instalacji systemu wszystko wróciło do normy. Nie mogę na tej podstawie stwierdzić, że jest to powszechna wada wszystkich egzemplarzy Xiaomi 17 Ultra. Warto jednak mieć świadomość, że podobne artefakty mogą wynikać z błędu aplikacji aparatu lub systemowego przetwarzania obrazu, a niekoniecznie z uszkodzenia optyki.

Xiaomi 17 Pro Max początkowo mnie rozczarował, chociaż późniejsze aktualizacje oprogramowania poprawiły jego działanie. W przypadku Xiaomi 17 Ultra pozytywne wrażenia pojawiły się już po pierwszym uruchomieniu. Doceniam lepsze odwzorowanie kolorów na ekranie, dopracowany zestaw aparatów Leica, bardzo dobry dźwięk i przemyślane rozmieszczenie elementów obudowy. Pod względem baterii Ultra oferuje mniejszą pojemność, 6800 mAh zamiast 7500 mAh, ale nadal zapewnia bardzo dobry czas pracy. Największą różnicę widzę jednak w fotografii. Xiaomi poprawiło wiele elementów, na które wcześniej narzekałem, dzięki czemu Ultra sprawia wrażenie bardziej dopracowanego fotograficznego flagowca.

Podczas codziennego użytkowania doceniłem bardzo płynne działanie systemu i dobrą współpracę oprogramowania z wydajnym procesorem. Największą niedogodnością pozostaje dla mnie brak Android Auto. To funkcja, której będzie mi brakować po przesiadce z VIVO X100 Pro. Mam nadzieję, że z czasem pojawi się rozwiązanie pozwalające korzystać z niej również na Xiaomi 17 Ultra, podobnie jak zdarzało się w przypadku innych chińskich smartfonów. Nie należy jednak traktować tego jako gwarancji przyszłej obsługi. Przed zakupem warto sprawdzić, czy konkretna wersja regionalna oferuje wszystkie potrzebne funkcje.

Największym atutem jest oczywiście system aparatów Leica, ale trudno nie docenić również wyświetlacza, wydajności i jakości dźwięku. Zastrzeżenia dotyczą przede wszystkim braku Android Auto w testowanej wersji, mniejszej baterii niż w modelu Pro Max oraz incydentalnego problemu z artefaktami aparatu, który udało się rozwiązać ponowną instalacją systemu.